6 ay vadeli

okadar ilginç oluyor ki bazen her şey..
her şey sadece bir şey oluyor.. kısa bir anligina da olsa biri için okadar çok düşünüyorsun ki.. ya da bir durumu.. hayatın o andaki amaci o oluyor.. o ve onunla ilgili sorunun vaadi dolmadan hayat içinden çıkılmaz gibi hatta gittikçe daralir gibi geliyor.. her şey bir şeye bakiyor.. birçokken istediklerin teke iniyor her şey.. "tek istedigim şu" diyebiliyorsun karşindakine ya da kendine.. sonra başka bir tarafa dönüyor yüzü.. çözünce ya da çözemeyince çözülmezliği kabul edince..

aradan 3 gün geçince hayatının amacı o akşam güzel bir yemek hazırlamak olabiliyor.. o akşam tek amacın bu..
ya da sadece akşam son vapuru yakalamak için telaşli geçen yarım saat.. boş bir otobüse binme hayali.. bu kadar boş da olabiliyor hesaplar.. ama aklinda bir telaş varsa bunların hiçbirini düşünmüyor insan.. büyük balik küçük balıgı yutuyor.. doymuyor.. hatta bilerek uzatıyor yolu bazen.. biraz yürümek için otobüsten iniyorsun yol kapali diyip..

kısa vadeli telaşlar hayatımızın merkezi..
kısa vadeli her şey gibi.. vadesi dolunca ölen her şey gibi..
kısa vadelerimizin toplami ama hayat.. sadece kısa vadeli hesaplarını bozdurabiliyor insan bu hayatta.. uzun vadeleri bozmak demek çok büyük kayıp demek.. ve nereden dönecegini bilmiyor insan eger bu bir hataysa.. ya da yola devam edip etmemesi gerektigini.. ya doğruysa?? oyüzden kendini nereye yatıracagını iyi bilmesi gerekiyor insanin.. ama kimse ekonomist dogmuyor..
ve sonuçta çogumuz çar çur oluyoruz.. tek anlami bile kalmiyor.. hiç oluyor her şey.. büyük bir hayal kırıklıgı ve yıkım..
elimizde kalanları birleştirip gazoz alalim mi..
içim aciyor..