siz vitaminli kısmı görüyorsunuz ama benim içim sıkılmış.. kabul edemedigim tek şey kabullenmek gibi.. degişiyor.. herzamanki gibi her şey.. yüzüm yıkılıyor sonra yeniden kuruluyor.. sınırları çekilerek.. olmazlar oluyor olurlar olmuyor.. izliyorum ses çıkarmadan.. şaşirmiyorum bile.. içim sıkılıyor.. nereye nasil diye..
"bir şeyleri kenara koyarken üzerlerine ismini yazmalısın" dedi bugün çok deger veridigim biri.. "aradan zaman geçince arayıp bulabilesin diye.." zaman geçiyor.. isimsiz..
15.12.07
kapalı bulutlu
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
6 yorum:
al benden de o kadar...
son günlerde en çok dinlediğim parçalardan biri. o kadar kulaklarım aşina olmuş ki senin blogdan geldiğini sonra fark ettim. tekrar taktir edesim geldi müzik zevkini...
did i punish you for dreaming?
did i break your heart and leave you crying?
do you ever dream of escaping?
don't you ever dream of escaping?
arayıpta çözümünü bulamadığım hayat saçmalıkları sonrasında böyle oluyorum bende..
yanlis demis cok sevdigin birisi, eger ismini yaziyorsan - unutmaya mahkum ediyorsun herseyi!
önemli olan o vitaminli kısımdan içininde yararlanmasıdır bence ve de yüzün he ne kadar yıkılırsa yıkılsın vitaminlerini geri getirmektir..
anathema forgootten hopes forgotten güzel bi şarkıymış.
Yorum Gönder